Elem Çekme Gönül Lutf-ı İlâhî Bî-nihâyetdür
Gönle ilahî lütfun sınırsızlığını hatırlatan kıta, insanın günahının ölümle sona ereceğini fakat Tanrı'nın lütuf ve ihsanının sonsuz kalacağını söyleyerek umut verir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Elem çekme göñül bį-nihāyetdür
Ǿİnāyet merĥamet şefķat kerem bį-ĥadd ü ġāyetdür
1Ey gönül, üzülme; ilahî lütuf sonsuzdur.
2İnayet, merhamet, şefkat ve kerem sınırsızdır.
- 2
Senüñ nihāyet bulur elbet ammā
Anuñ Nažįrā bį-nihāyetdür
1Senin günahın ölümle elbette sona erer; ama
2ey Nazîr, O'nun lütufları ve ihsanı sonsuzdur.
İkinci beyit insan günahının sınırıyla ilahî ihsanın sınırsızlığını karşılaştırır. Ölüm cürmün işlenmesini bitiren son iken lütfun sonu değildir; mahlasta şair bu asimetrik ölçüyü doğrudan kendine hatırlatır.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.e8807444-8be2-473b-8401-17fe7c7cc29b:r108-pdf926 sabit kaydı; kısa şiir 108, basılı s.881 / gerçek PDF görüntü 926. Tek sayfalık dört dize tamdır; aparat alınmadı. CC BY exact ek yanında profile-adjacent; PDF içinde gömülü değildir.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Engüşt-i iǾtirāżı bir ĥarfe basma zinhārNazîr İbrahim · Matla/Müfred→
İlk beyit ‘elem çekme’ tesellisini dört rahmet sözüyle temellendirir: inayet, merhamet, şefkat ve kerem. ‘Bî-nihayet’ ile ‘bî-hadd ü gayet’ aynı sınırsızlığı farklı seslerle pekiştirir.