Hasret-i bâde ile olsa tenim hâk benim
Şarap hasretiyle ölen bir rindin dilinden beş beyit. Mezardan asma biter, idrak feleklerden ağır sayılır, göğsün yüz parça edilmesi istenir; son beyitte âşığa cefa taşını atan kendi aklı olur.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Hasret-i bâde ile olsa tenim hâk benim
Ser-i hâkimde sirişkim bitirir benim
1Şarap hasretiyle bedenim toprak olsa bile,
2mezarımın başında gözyaşım bir asma bitirir.
- 2
Bilirim asl-ı -ı zamânı cümle
Çekemez kuvve-i idrâkimi benim
1Zamanda olup biten her şeyin aslını bilirim;
2benim idrak gücümü felekler bile taşıyamaz.
İddia büyük: zamanda olup biten her şeyin aslı biliniyor ve bu bilgi göklerin taşıyabileceğinden ağır. “Eflâk çekemez” deyişi hem taşıyamaz hem kıskanır anlamına açık duruyor. Bilgi bir üstünlükten çok bir yük olarak sunuluyor; gazelin sonu bunu doğrulayacak.
- 3
Ola tâ her biri bir dile
Eyle dîdârın için sînemi benim
1Her biri gönle bakan bir göz olsun diye,
2yüzünü görebilmem için göğsümü yüz parça et.
Göğüsteki her yarık bir göze benzetiliyor: yüz parça olan sine, sevgiliyi yüz ayrı yerden seyredecek bir organa dönüşüyor. “Sad-çâk” yüz parça, “dîdâr” ise yüz, görüş demek. İstek bir işkence talebi değil, bakma kapasitesini artırma isteği olarak kuruluyor.
- 4
Sâkiyâ eyle ü mey-âlûd beni
Dâmenim çirk-i alâyıktan ola pâk benim
1Ey sâki, beni körkütük sarhoş et, şaraba bulanmış kıl;
2eteğim dünya bağlarının kirinden temizlensin.
Sâkiye sesleniş zevkten çok arınma ister: konuşan körkütük sarhoş ve şaraba bulanmış olursa eteğinin dünya bağlarının kirinden temizleneceğini söyler. Günah gibi görünen içki ile temizlik arasındaki terslik yalnız bu iki dizenin hükmü olarak korunur.
- 5
Öyle mecnûn-ı melâmet-zedeyim ben Ekrem
Kim atar seng-i cefâ başıma idrâk benim
1Ekrem, öyle kınanmış bir mecnunum ki,
2başıma cefa taşını atan kendi idrakimdir.
Mahlas beyti taşlayanı beklenmedik bir yere koyuyor: cefa taşını atan halk değil, şairin kendi idraki. Mecnun taşlanır, ama burada delilikle akıl yer değiştiriyor ve asıl eziyeti anlamak veriyor. İkinci beyitteki idrak övgüsü böylece tersine dönmüş oluyor.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 142889 numaralı sürüm esas alındı. Metnin başındaki “İbtidâ-yı Gazeliyyât” bölüm başlığı alınmadı, mahlasın yıldızları atıldı. Üçüncü beytin ilk dizesi dışında bütün dizeler son tef'ileyi Fa'lün ile kapatıyor; bu, remel kalıbının olağan ruhsatıdır, dizelerde bir eksiklik değil.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Şarap hasretiyle toprağa dönüşen bedenin başında, gözyaşı bir asma bitirir. ‘Tâk’ asmadır; hasret, ölümden sonra bile kendi içkisini üretecek bitkiye dönüşür. İmge başka şiirlerdeki mezar anlatılarıyla sıralanmaz.