Kuşlarla

Kuşların art arda havalanışını kısa fiiller ve sekiz heceli dizelerle anlatan hareketli bir çocuk şiiri.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Kuşlar uçar

   Ben koşarım.

   1Kuşlar uçar,

   2ben koşarım.

   İki dize, iki fiil, iki dünya. Şair kendini kuşla eşitlemiyor ama yarıştan da çekilmiyor: uçmak ile koşmak arasındaki fark şiirin bütün gerilimi.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Onların kanatları var

   Benim kanadım kollarım.

   1Onların kanatları var,

   2benim kanadım ise kollarım.

   Eksik olan şey hemen telafi ediliyor. Çocuk mantığı yoksunluğu kabul etmez, yerine bir şey koyar — kanadı yoksa kolu vardır. Beden, doğayı taklit etmek için kusurlu değil dönüştürülebilir bir araç sayılıyor.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
3. 3

   Kuşlar kanadını çırpar

   Ben de kolumu sallarım.

   1Kuşlar kanatlarını çırpar,

   2ben de kollarımı sallarım.

   Taklit tamamlanıyor: kuş kanadını çırpıyor, insan kolunu sallıyor. Hareketin işe yarayıp yaramadığı, yani uçulup uçulmadığı hiç sorulmuyor — önemli olan aynı şeyi yapıyor olmak. Fikret'in çocuklar için yazdığı bu şiirde özenmek bir başarı ölçüsüne değil, bir sevinç hâline bağlanıyor.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
4. 4

   Uçun kuşlar, uçun kuşlar

   Hepinizle yarışım var.

   1Uçun kuşlar, uçun kuşlar;

   2hepinizle yarışım var.

   Şiir bir meydan okumayla kapanıyor. Yenilgi kesin ama söylenmiyor; çocuğun kendine güveni, imkânsızlığı hesaba katmadığı için tam. İki kez yinelenen “uçun” buyruğu, yarışı kuşların değil çocuğun başlattığını duyuruyor.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle