Şairler

16. yüzyılın Hurûfî şairlerinden; Balım Sultan müridlerinden Sersem Ali Baba'ya intisap etmiştir. Uzun ve kalabalık nazım biçimlerinde çalışır: yedişerli müsebbaı Ali'yi ve on iki imamı, yedi bentlik terci-i bendi Hacı Bektâş-ı Velî'yi anlatır. 1598'de vefat etmiştir.

Budala İsmail, bu pakette yalnız kanonik kimlik kaydı ve basılı kaynakta kendisine bağlanan şiirlerle temsil edilir; doğrulanmayan biyografik ayrıntılar profile eklenmez.

Buhûrîzâde Mustafa Itrî, klasik Türk musikisinin önde gelen bestekârlarından ve Itrî mahlasıyla şiirler yazan sanatçıdır; söz ile makamı aynı estetik çevrede buluşturur.

Mustafa Eşref Paşa, askerlik ve devlet görevlerinin yanında klasik şiiri sürdüren Bursalı divan şairidir. Encümen-i Şuarâ çevresine katılmış, Namık Kemal’e mahlas veren isimlerden biri olmuştur.

16. yüzyılda yaşamış bir tekke şairi. Hayatına dair tezkirelerde kayıt bulunmuyor; adı, aynı yüzyılda yazılmış Bektaşî mecmualarında geçen az sayıda manzumeyle biliniyor. Bilinen üç şiiri de aruzla yazılmış gazellerdir ve üçü de Hz. Ali ile on iki imam çevresinde döner.

Caferoğlu, yol bağlılığı, erenler ve Ehl-i beyt sevgisini nefes düzeninde işleyen 17. yüzyıl Bektaşî şairidir.

Celâl Sahir Erozan, 29 Eylül 1883'te İstanbul Aksaray'da doğdu ve 16 Kasım 1935'te Kadıköy'de öldü. Servet-i Fünûn çevresinde başladı, 1909'da Fecr-i Âti topluluğuna katıldı, aynı yıllarda Yeni Lisan hareketine geçerek şiirini aruzdan heceye taşıdı. 1928-1935 arasında Zonguldak mebusluğu yaptı ve dil reformu çalışmalarında görev aldı.

Celâleddîn Argun Çelebi, Kütahya Mevlevîhânesinin ilk postnişini ve erken dönem Mevlevî şairlerindendir.

Servet-i Fünûn şiirinin ses ustası. Doktordu; şiiri de bir teşhis gibi çalışır — duyguyu anlatmaz, duyguyu üreten ışığı, rengi ve havayı tarif eder. “Elhân-ı Şitâ”daki kar, Türkçede sesin anlamı taşıdığı en bilinen örnektir.

Cesârî Hasan, Benderli divan şairi ve kâtiptir; şiirlerinde klasik kültür birikimini, şehir hayatını ve kişisel meydan okuma tonunu bir araya getirir.

Cevrî İbrâhim Çelebi, 17. yüzyıl İstanbul şiir ve yazma kültürünün üretken şair, hattat ve müstensihidir; divanı dönem hayatına ilişkin çok sayıda tarih manzumesi içerir.

Bektaşî çevrelerinde tanınan, aruz ve heceyle şiir söyleyen Çankırılı âşıktır.

Avşar oymağının iskâna direnişini saz şiirinin diliyle kayda geçiren 19. yüzyıl âşığı; “Ferman padişahın, dağlar bizimdir” dizesi ona bağlanır. Gerçek adı ve ölüm yılı kesin değil; şiirleri cönklerle yaşadığı için metinler varyantlıdır.

19. yüzyılda Çukurova ve Gaziantep çevresindeki Türkmen aşiretleri arasında tanınan âşık; hakkındaki bilgiler son derece sınırlıdır.

Dertli (İbrahim), bu pakette yalnız kanonik kimlik kaydı ve basılı kaynakta kendisine bağlanan şiirlerle temsil edilir; doğrulanmayan biyografik ayrıntılar profile eklenmez.

Ergun baskısı Dertli Kâtip’i Şumnulu ve Deliorman’daki Timur Baba tekkesi çevresine bağlı bir şair olarak tanıtır.

Konya Mevlânâ Dergâhı çevresinde yetişmiş 17. yüzyıl Mevlevî şairidir.

Esad Baba, Derviş Esad mahlasıyla tek nefesi bilinen İstanbullu Bektaşî tekke şairidir.

Derviş Kasımî, bu pakette yalnız kanonik kimlik kaydı ve basılı kaynakta kendisine bağlanan şiirlerle temsil edilir; doğrulanmayan biyografik ayrıntılar profile eklenmez.

17. yüzyılda yaşamış Bektaşî ozanı. Doğum ve ölüm tarihleri bilinmiyor; adı yalnız şiirlerinin altındaki mahlaslardan biliniyor. Hece ölçüsüyle yazdığı nefesleri cönklerde ve yazma mecmualarda kaldı, sonradan Bektaşî antolojilerine girdi.