Millî Edebiyat şiiri

Millî Edebiyat, 20. yüzyıl başında şiirin dilini ve ölçüsünü değiştirmeyi program hâline getiren harekettir. İki ilkesi vardır: yabancı terkiplerden arındırılmış Türkçe ve aruz yerine hece ölçüsü.

Bu tercihler estetik değil siyasîdir. Şiir halkın olacaksa halkın dili ve ölçüsüyle yazılmalıdır; Mehmet Emin Yurdakul'un 1897'de yayımlanan “Cenge Giderken”i bu anlayışın başlangıcı sayılır. Ziya Gökalp'te ise şiir doğrudan bir düşüncenin taşıyıcısıdır — lirik bir iç dökme değil, bir programın özeti.

Metinler yazıldıkları dönemin milliyetçilik tartışması bilinmeden değerlendirilemez; arşiv onları yorumlarında bu bağlamı açıkça belirterek sunuyor. Bu sayfadaki şiirler bir edebiyat anlayışının nasıl bir siyasî projeyle birlikte kurulduğunu gösteriyor.