Şairler

Kerbelâ'da doğmuş, İmam Hüseyin makamındaki Tekke-i Abdâlân-ı Rûm'da yetişmiş bir Bektaşî şairi. Hurûfî yüz okumasını aruzla ve yoğun bir mazmun diliyle işler; Nesîmî'nin bir gazeline yazdığı tahmis en bilinen metnidir. Tarikat çevresinde Cihan Dede adıyla tanınmıştır.

Kemalettin Kamu, hece ölçüsüyle yazan bir Millî Edebiyat ve erken Cumhuriyet dönemi şairidir. Anadolu Ajansı'nda başmuharrirlik, Paris'te ajans temsilciliği ve üç dönem milletvekilliği yapmıştır. Gurbet teması şiirinin merkezinde durduğu için gurbet şairi olarak bilinir.

Şiirleri halk şiiri antolojisinde Kerem adıyla derlenen şair; aynı adı taşıyan âşıklar ve hikâye kahramanı Kerem ile karışma riski nedeniyle kimliği kesinleştirilmemiştir.

Kırım doğumlu şair, vakanüvis ve İran sefaretnâmesi yazarıdır.

Koca Râgıb Paşa, 18. yüzyılın devlet adamı, münşisi ve hikemî söyleyişiyle tanınan divan şairidir; gazellerinde deneyim, ölçülülük, makam ve insan tabiatını özlü karşıtlıklarla işler.

Köroğlu, hem Türk dünyasına yayılmış bir destan kahramanının hem de 16.–17. yüzyıllarda yaşadığı tahmin edilen bir âşığın adıdır; kaynaklar bu iki kimliğin aynı kişi olup olmadığında birleşmez.

Hayatı hakkında hiçbir kayıt bulunmayan 16. yüzyıl Kızılbaş şairi. Adı, Köprülü kütüphanesindeki yazmasıyla bilinen Menâkıbü'l-esrâr Behcetü'l-ahrâr'da bir manzumesinin geçmesiyle tarihlenir. Bilinen nefesi, sekiz dörtlük boyunca hiç bırakmadığı “-ebilürsen” redifiyle yolun şartlarını sayar.

Balım Sultan'a bağlılığını açıkça söyleyen bir Bektaşî şairi. Şiirlerini heceyle ve çağdaşlarına göre çok sade bir dille söyler; Hz. Ali övgüsü ile tarikat bağlılığı iki temel konusudur. Hayatı hakkında hiçbir bilgi yok, tarihlendirmesi tek bir mecmua kaydına dayanıyor.

Kul Derviş, bu pakette yalnız kanonik kimlik kaydı ve basılı kaynakta kendisine bağlanan şiirlerle temsil edilir; doğrulanmayan biyografik ayrıntılar profile eklenmez.

Kul Hasan (Sefil Hasan / Hasan Dede), bu pakette yalnız kanonik kimlik kaydı ve basılı kaynakta kendisine bağlanan şiirlerle temsil edilir; doğrulanmayan biyografik ayrıntılar profile eklenmez.

Kul Himmet, Tokat'ın Almus ilçesine bağlı Varzıl (Görümlü) köyünden bir tekke şairidir; kaynaklar 16. yüzyılın ikinci yarısı ile 17. yüzyılın başlarında yaşadığını tahmin eder. Nefes, destan, düvaz imam ve ağıt biçimlerinde söylediği şiirlerde Alevî-Bektaşî inancı ve dinî-tasavvufî düşünce merkezdedir. Alevî-Bektaşî edebiyat geleneğinde, kimi itirazlar olmakla birlikte, yedi ulu ozandan biri sayılır.

Ergun baskısı Kul Hüseyin’i XVII. yüzyılın ilk yarısında yaşamış bir Kızılbaş şairi olarak ayrı bölümde tanıtır.

Hayatına dair tek bir belge bulunmayan 16. yüzyıl Kızılbaş şairi. Adı, Kızılbaş âdâb ve erkânını anlatan Menâkıbü'l-esrâr Behcetü'l-ahrâr'da bir manzumesinin bulunmasıyla tarihlenir. Elimizdeki nefesi cem erkânının şartlarını sayar ve şartı tutmayanı tek tek yoldan çıkarır.

XVII. yüzyılda yetişmiş bir Bektaşî şairi. Hayatı hakkında bilgi yoktur; Sadettin Nüzhet Ergun onu ünlü saz şairi Kayıkçı Kul Mustafa'dan ayrı bir kişi olarak kaydeder. Geriye dörtlüklerle örülü nefesleri kalmıştır; bunların çoğu Hacı Bektaş Veli'yi ve yolun erenlerini anar.

Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü'ne göre asıl adı Ali olan 17. yüzyıl tekke şairi. Kul Nesîmî adlandırması, onu Bağdatlı Nesîmî'den ayırmak için Cahit Öztelli tarafından kullanılmıştır; şiirlerinde Hurûfî inancını dile getirir ve bugüne kadar on dokuz şiiri bulunmuştur.

Kurbanî, 16. yüzyıl Azerbaycan âşık şiirinin ilk büyük temsilcilerinden sayılır; aşk, tabiat, toplum ve tasavvuf konularını koşma, tecnis ve muamma geleneğiyle işler.

Sun’ullah Gaybî, vahdet, özbilgi ve melâmet temalarını işleyen Kütahyalı mutasavvıf şairdir.

Lâmekânî Hüseyin, Bayramî-Melâmî çevresinde yetişen tekke şairidir; divanında vahdet, aşk ve Melâmî irfanını klasik nazım biçimleriyle işler.

Leskofçalı Gâlib, Encümen-i Şuarâ'nın üstat kabul edilen şairlerindendir; 19. yüzyılda klasik şiir dilini güçlü ben-sesi ve yenilik arayışıyla sürdürür.

Leylâ Hanım, İstanbul'da doğan ve tek eseri Dîvân'ı olan 19. yüzyıl divan şairidir; tahsilinin büyük bölümünü dayısı Keçecizâde İzzet Molla'nın vasıtasıyla tamamladı. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü şiirlerinin hem konu hem ifade bakımından zarif, dilinin açık ve akıcı olduğunu yazar; TDV İslâm Ansiklopedisi şöhretini şarkılarına ve lirizm yüklü gazellerine borçlu olduğunu belirtir. Aynı maddelerde nazire ve tahmislerinin ön planda olduğu kayıtlıdır.