Vahdet şiirleri

Vahdet, birlik demektir; karşıtı kesret, yani çokluktur. Tasavvufun merkezindeki düşünce şudur: görünen çokluk gerçek değildir, var olan tektir ve her şey onun görünme biçimidir.

Bu düşünce şiire çok belirgin bir yapı verir. Şiir önce bakmayı öğretir, sonra bakılanı çoğaltır, en sonunda görenle görüleni birbirine karıştırır. Eşrefoğlu Rûmî'nin “görinen oldur hem gören” dizesi bu üç adımın son basamağıdır.

Hurûfî damarda aynı düşünce harflerle çalışır: evren okunacak bir metindir ve o metnin en yoğun sayfası insanın yüzüdür. Sürûrî'nin gazelleri bunu neredeyse bir yöntem gibi anlatır.

Bu sayfadaki şiirler bir inanç bildirisi değil; bir görme biçiminin şiire nasıl dönüştüğünün örnekleri.