Tanzimat dönemi şiiri

Tanzimat şiiri, divan geleneğinin içinden çıkıp ondan ayrılmaya çalışan bir kuşağın şiiridir. Biçim büyük ölçüde eskidir — aruz sürer — ama konular yenidir: vatan, hürriyet, adalet, birey.

Namık Kemal'de şiir bir siyasî görev üstlenir; kavramlar doğrudan adlandırılır ve okur bir tutum almaya çağrılır. Abdülhak Hâmid Tarhan'da ise değişim daha derindir: mazmun düzeni bırakılır, tabiat gerçekten gözlemlenir, ölüm karşısındaki isyan kişisel bir sesle söylenir.

Bu kuşağın çelişkisi de verimidir: eski ölçüyle yeni şeyler söylemeye çalışırlar ve o gerilim şiiri hareketlendirir. Bu sayfadaki şiirler kopuşun tam ortasındaki anları topluyor.