Halk şiiri

Halk şiiri saz eşliğinde söylenen, hece ölçüsüne dayanan ve büyük ölçüde sözlü aktarılan gelenektir. Şair burada “âşık”tır; sözcük divan şiirindeki sevgili karşısındaki âşıkla aynı değildir, bir meslek ve bir yol adıdır.

Divan şiirinden ayıran şey sadece ölçü değil, mesafedir. Halk şiirinde sevgilinin adı, yaşadığı yer, gidilen yol bellidir; acı soyut bir hâl değil, somut bir ayrılığın sonucudur. Karacaoğlan'da bir kar yağışı gerçekten yağar.

Konu dağarcığı da farklıdır: gurbet, yol, bahar, ölüm ve toplumsal haksızlık. Dadaloğlu'nda bu sonuncusu doğrudan bir isyan diline dönüşür. Bu sayfadaki şiirler geleneğin hem lirik hem sert yüzünü bir arada gösteriyor.