Şiiri keşfet.

Dâ’imâ Kalbin Münevver İder Allâh Hû Diyen

Vahdetüñ zevkin mukarrer ider Allâh Hû diyen

Berâ-yı Kal‘a-i Edirne

Pādişāh-ı Ǿālem-ārā ĥażret-i Maĥmūd Ħān

Mazhar-ı Hatt-ı Hitâ Olmakdan

Ola Yâ Rabbi bu mecmû‘a emîn

Târîh-i Mansıb-ı İzmir

Şehen-şâh-ı cihân bir ehl-i fazlı sad-şükür Hakka

Derdlerüñ Dermânını Halk Eyleyen Her Demde Hû

Zâhir u bâtında gönül diyelim her demde Hû

Berâ-yı Nahîfî Efendi

Pįşvā-yı ehl-i Ǿirfāndan yine ĥayf u dirįġ

Meşhûr meseldür ki bu yok gözlüye gizlü

Târîh 5

Seyyid-i ‘âlî neseb mahdûm-ı dânâ-yı edeb

Dertliyim Dermâna Geldim Yâ İlâhî Kapuña

Lutf idüp eyle ‘inâyet bu za‘îf bî-çâreñe

Târîh Berâ-yı Vahdetî Osmân Efendi

Pįşvā-yı fāżılān-ı Edrine gitdi ĥayf

Nûr-ı İrfân ile Yâ Rab Dilimi Lâmi‘ Kıl

Sözüme sâmi‘a-i ehl-i dili sâmi‘ kıl

Tahammül Eylemem Ağyâra Karşu Cevr-i Ânîsin

Görürken nev-be-nev cânânımın lutf-ı nihânîsin

Ey Âşık-ı Sâdıklar Yalvaralım Allâha

‘Aşk odına yanıklar yalvaralım Allâha

Rû-yı Habîbe Medd-i Nazar ile Bul Safâ (Muammâ 32 · Hamdî)

Rū-yı ĥabįbe medd-i nažar ile bul śafā

O Kim Anuñ Diye Seri Rızâ-yı Yâre Gerek

Derûn birûn nice biñ şerha nice yâre gerek

Ey Resûl-i Hazret-i Hakk Kıl Şefâ‘at Bendeñe

Vey Habîb-i Zât-ı Mutlak kıl şefâ‘at bendeñe

Rû-yı Verdiyle İzâr-ı Lâle Oldı Vech-i Yâr (Muammâ 10 · Velî)

Rū-yı verdiyle Ǿiźār-ı lāle oldı vech-i yār

Ötemez bülbül-i şîvende bu günden soñra

Ez-cân u Dil Peygambere Âşık İseñ Sallû Aleyh

Sâhib çıkar rûz-ı cezâ şek itme gel sallû aleyh

Rum ilinüñ āb-rūyı Muśŧafā el-ħurşidį

Yapdı bu ĥavżı giderken ĥacca Ǿizz ü şān ile

Reng-i ‘İşve Şîveñe Bir Hüsn-i Diger Virmese

Âb-ı şîve şu‘le-i ruhsâruña fer virmese

Günâhım Çok Yüzüm Kara Şefâ‘at Yâ Resûla’llâh

Baña senden olur çâre şefâ‘at Yâ Resûla’llâh

Śāĥibü’l-ħayrāt olan Ĥacı Muĥammed eyledi

Bu ħarābe-zār olan ĥamāmı tecdįd ü bįnā

Reşk-i Füzûn ile Geliyor Cânum Ağza

Virdükce sen rakîb ile hep ağız ağza