Şiiri keşfet.

Sürmesi Olsa Dahı Rûyını Görmez Yâruñ (Matla/Müfred 75)

Sürmesi olsa daħį rūyını görmez yāruñ

Sevgili yola bastıkça yolu titreştirir

Her kaçan bastıkça cânâ râhı tir tir titretir

Tâ Zülfüñ Kor mı Kalbi Râhata (Muammâ 5 · Behrâm)

Tā zülfüñ kor mı ķalbi rāĥata

Deliler kolundaki yarayı oynattığında

Her kaçan dîvâneler bâzûsuna dâğ oynadır

Berâ-yı Kasr-ı Kapudan-zâde

ŦabįǾat śāĥibi bir nįk-ħaślet

Yolum İshak’ımın dükkânına ne zaman düşse

Her kaçan düşse yolum dükkânına İshâk’ımın

Terk-i cihān eyleyüp eyledi Ǿazm-i beķā

Edirnenüñ Aġası kendi Çelebi Aġa

Her kaçan gülşende ol meh tâzeler destâre gül

Şevkile can bülbülü âgazeler destâre gül

Ŧoġdı Ǿavn ü kerem ü lûŧf ile Śāliĥ Zühdi

Her Seher Bülbülün Makamını Dinle

Her seherde bülbülün dilde ağazın dinle sen

Ŧūŧį gibi dilārā bir ŧıfl-i nāzenįnüm

Bāġ-ı cināna uçdı bādį olup āhuma

Her yıl Tunca’nın suyu coşunca

Her sene cûşa gelince cûy-i mâsı Tunca’nın

Berâ-yı Keştî-i Sultân Mahmûd

Uçar kırlangıç-āsā per açup semt-i temāşāya

Her seng-i ta’ne sabrolalı pîşemiz bizim

Dil hânesinde kalmadı sağ şîşemiz bizim

Vâsıl-ı Sırr-ı Hakîkatdur Cenâb-ı Gül Baba

Vāśıl-ı sırr-ı ĥaķįķatdur cenāb-ı Gül Baba

Tanrı’nın heybeti bütün yüceleri titreştirir

Heybeti hakka ki hep a’lâyı tir tir titretir

Edirne’de Matbah Emîni Binâsı

Yapdı me’mūran Ħalįl Paşa bu cisri gerçi kim

Hiç revâ mı katı zâlim bakışın bin kan eder

Gel vefâ semtini tut zulmu gider insâfa gel

Yâr u Agyârı Bir İden Yâr Olur

Yār u aġyārı bir iden yār olur

Ey peri, güzel yazını çılgın âşığa bütünüyle vermem

Hüsn-i hattın ey perî şeydâya vermem büsbütün

Yegāne Şeyħ-zāde Efendi

Mekānın lûŧf-ı Ĥaķla kıldı iĥyā

Yusuf’un güzelliği dillerde destan oldu

Hüsnile dillerde ismi oldu destan Yûsuf’un

Gerdûne Hüseyin Paşa-zâde

Zihį gerdūne gerdūn seper bu maĥmil-i zįbā

Hüsnünü gördükte oldum bende cânım Mustafâ

Ol sebepten yok liyâkat tende cânım Mustafâ