Şiiri keşfet.

Dîdeler rûşen erişti yine îd-i kurbân

Dîdeler rûşen irişti yine îd-i kurban

Ey yüzü mehveş nedersin niyyetim sevmek seni

Kâmeti dilkeş nedersin niyyetim sevmek seni

Debistân-ı ezelde olmadan levh ü kalem peydâ

Beyâz-ı dilde nakş-ı hattın itmiştir rekam peydâ

Düşvâr olursa her ne kadar emr-i zâhirî

Mazhar düşünce lûtf-ı Hudâ'ya sehillenir

Gazel II

Bûy-i vaslı getür ey bâd-i sabâ gel bize es

Şehzade Abdülhamid Validesi Çeşmesi kitabesi

Menbâü’l-hayrât Sultân Ahmed-i ‘âdil ki odur

Esdikçe bâd-ı subh perîşânsın ey gönül

Benzer esîr-i turra-i cânânsın ey gönül

Gül âteş gülbün âteş gülşen âteş cûy-bâr âteş

Semender-tıynetân-ı aşka besdir lâle-zâr âteş

ǾAceb aǾlā dilārā beyt-i raǾnā

Câm-ı Şerâba Zâhidi Tergîb İder Miyüz

Erbâb-ı bezm-i ‘işreti ta‘zîb ider miyüz

Ben o bed-bahtım ki baksam safha-i âyineye

Baht-ı şûmumdan baña ‘aksimde rû-gerdân olur

Ne safveti ne neşâtı ne kârı kalmışdur

Mey-i muhabbetüñ ancak humârı kalmışdur

Ebyât 16 — Şikâr mı Fitne Karaltı

Şikâr mı fitne karaltı hatt-ı meşkîne gizlendi

Dil İder Bî-hûde Efgân Ol Cefâ-mu‘tâddan

Nâzenînim haz idermiş nâle vü feryâddan

Ey Vâhid ü Ferd ü Ehad Senden Meded

Ey Vâhid ü Ferd ü Ehad senden meded senden meded

Neşve-i cam-ı muhabbetle gönül cuş eyler

Çekilen der ü gamı cümle feramuş eyler

Künc-i ferâğa gerçi ki himmet komaz seni

Sevdâ-yı câha düşme ki râhat komaz seni

Evliya cemini arzu eden sofi

Evliya cem’in arzû eden sofî

Göster yüzünü çeşm-i dil ü cânım açılsun

Depret lebini hokka-i dermânım açılsun

Bürâk-ı himmetin seyrin nazardan dûr bulmuşlar

Rehinde pây endâzı serâser nûr bulmuşlar

Bilmem bu ıztırâb nedendir neden neden

Gönlüm neden harâb nedendir neden neden

Emnî ne kadar ettin ise sa’y ü ekîd

Destine senin girmedi dâmân-ı ümîd

Dil handerîzi-i leb-i cânâne mübtelâ

Cânâne girye-i dil-i nâlâne mübtelâ

Kadr-i kemâl-i âdemi insân olan bilür

Şân ü şükûh-ı ehl-i dili cân olan bilür