Şiiri keşfet.

Ketm İder ‘Aşkım Dehânın Râz-ı Pinhânım Gibi

Kâkülün ifşâ ider hâl-i perîşânım gibi

Kerem Eyle Bize Lutfunla Yâ Rab

Hacîl itme beni mahşerde Yâ Rab

Parlak bir taç giyip meydana çıktı mum

Bir münevver tâc urundu girdi çün meydâna mum

Acılar İçimde Kaldı

Maziye baktım ağladım

Ömr-i sermed bâis-i tekdîrdir sensiz bana

Rişte-i medd-i nefes zincîrdir sensiz bana

Dalga

Mesut sanmak için kendimi

Zannetme gam-ı dehrden âzâd olacaksın

Sultân-ı zamân ol yine nâ-şâd olacaksın

Nüh Felek Başın Virürse Zât-ı Pâkine N’ola (Muammâ 13 · Atâ)

Nüh felek başın virürse źāt-ı pākine n’ola

Gam Aldı Benüm Dört Yanımı Cân Saña Kaldı

Eyü bilesin çünki bu kurbân saña kaldı

Lâle-zâr-ı Sîne-i Pür-dâğı Seyrân Eyle Gel

Gel efendim lâle-ruhsârım çerâğân eyle gel

Lutfuna Had Yok Efendim Vir Bize Dâ’im Neşât

Lutfuña had yok efendim vir bize dâ’im neşât

Bir münevver tâc urundu girdi çün meydâna şem’

Çok hüner göstermek ister maclis-i rindâna şem’

Açma Zülüflerin Yâr Yellere Karşı

Açma zülüflerin yâr yâr yellere karşı

Pâ-be-zîr-dâmen ü serdir girîbân-ı ferâğ

Kâbe-i maksûda buldum genc-i uzletten sürâğ

İhtimal ki şu anda o,

Brüksel'e yakın

Zevk alur germ-i'tilâfân serdi-i encâmdan

Neşveder-peydir çıkınca âdeme hammâmdan

Nûrdur Yüze İder Şems ü Kamer-rûyuñdan (Matla/Müfred 147)

Nūrdur yüze ider şems ü ķamer-rūyuñdan

Gördüm boğaz içinde ben ol sîm gerdeni

Târîh-i Çeşme

Nâm-dâş-ı fahr-i ‘âlem Kethüdâ-yı Âsafâ

Mücrim-i Âsî Kulunum Ben Senin Yâ Rabbenâ

Bakma yüzüm karasına lutf idüp Yâ Rabbenâ

Bir perinin aşkıyla mutlu olduğumu herkes bilir

Bir perî aşkıyla memnûn olduğum âlem bilür

Açtım Perdeyi Durnamı Gördüm

(Aman)

Ruhunda kıble-gâh-ı kıble-gâh-ı mübtelâdır hatt

Firâz-ı Kâbe-i hüsnün siyeh-pûş-ı safâdır hatt

Hicret

I